آنیما و آنیموس
آنیما و آنیموس در واقع ناآگاهی انسان هستند
۱۳۹۶/۰۶/۰۶
میانسالی
میانسالی و رشدی ویژه‌ در دوران میانسالی
۱۳۹۶/۰۶/۰۶

نیمه ی دوم عمر ، بحران یا فرصتی برای شکوفایی ؟

نیمه ی دوم عمر

هر یک از ما در نیمه ی دوم عمر تمنای چشم انداز دیگری را دارد. جایی در این دوران ما با دوقلوهای گمشده مان که تجسم زندگی نزیسته مان است قرار ملاقات می گذاریم. شخص آگاه نهایت هوش و ذکاوت خود را برای مقابله با خشکی ای که با ورود به نیمه ی دوم عمر پایدار می شود به کار می گیرد. اگر پذیرا باشیم در نهایت متوجه می شویم که شخصیت انسان چندین وجه دارد و یک جانبه نیست: مثلا وجه زمینی،غریزی و عملی و وجه والا و آرمانی. ما احساس می کنیم که به نحوی از چیزی اساسی جدا شده ایم. یک بعد شخصیت ما شاید به امنیت، پیش بینی پذیری و امور دنیوی بچسبد، در حالی که بعد دیگر شخصیت مان تجربه سرور آمیز و متعالی امور معنوی را داشته باشد.

نیمه ی دوم عمر

بین سنین سی و پنج و پنجاه، تغییر عمیقی در روان انسان صورت می گیرد. خصایصی که از ایام کودکی ناپدید شده بودند دوباره به سطح می آیند. باورهای همیشگی، اخلاقیات و اصول زندگی ناگهان مورد سوال قرار می گیرند (اگر بتوانیم آن را تاب بیاوریم و جرات پرسیدن برخی از آن ها را از خود داشته باشیم.) حالا به قدری زندگی نزیسته روی هم جمع شده که ما در زیر خواسته های برآورده نشده و آرزوهای دیرینه غرق می شویم.

نیمه ی دوم عمر

یونگ در رابطه با نیمه ی دوم عمر نوشت :

هرچه به نیمه ی دوم عمر نزدیک تر می شویم و هرچه بیشتر در زمینه نگرش های شخصی و موقعیت های اجتماعی مان به موفقیت دست یافته باشیم بیشتر به نظر می رسد که مسیر صحیح را کشف کرده ایم و به آرمان و اصول رفتاری درست دست یافته ایم. به این دلیل، تصور می کنیم آن ها ابدی اند و می خواهیم به آن ها بچسبیم. ما این واقعیت اساسی را نادیده می گیریم که دست یابی به اهداف اجتماعی تنها به بهای کاسته شدن از جوانب دیگر شخصیت کسب شده است. جوانب بسیار زیادی از زندگی فردی که آن ها نیز باید تجربه می شدند در انبار و میان خاطرات گرد و غبار گرفته تلنبار شده اند.

کلمات کلیدی این نوشته:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *