رنج – چه چیزی باعث رنج کشیدن می شود ؟

درمانگران شناختی می گویند به خاطر شناخت های غیر انطباقی است که رنج می کشیم.

درمانگران معطوف به هیجان می گویند به خاطر احساسات اجتناب شده است که دچار رنج می شویم.

روانکاوان می گویند به علت تعارضات حل نشده و واکنش های انتقالی در روابط است که دچار رنج می شویم.

طبیبان بدن می گویند رنج می کشیم، چون گرایش به اعمال انطباقی در بدن منجمد شده است.

رفتاردرمانگران می گویند به دلیل مجموعه ای از رفتارهای غیر انطباقی است که دچار رنج می شویم.

درمانگران ذهن آگاهی می گویند به این خاطر رنج می کشیم که قادر نیستیم، در هر لحظه، به تجربه مان توجه کنیم.

و بودا؟، گفت؛ رنج می بریم چون در برابر واقعیت مقاومت می کنیم.

در زندگی درد اجتناب ناپذیر است. کسانی را که دوست داریم خواهند مرد و هر چه را که داریم از دست خواهیم داد. چه قبل از مرگ چه در لحظه مرگ.
عاشق هر که باشیم، روزی، به علت مرگ یا ترک او را از دست خواهیم داد. این است که دو نوع قلب داریم قلب های تهی و قلب های عاشق. شهامت می خواهد که با فقدان های اجتناب ناپذیر مواجه شویم و، با این وجود، باز هم عاشق و پذیرای زندگی بمانیم.

واقعیت فقدان و یاس در بطن هر رابطه ای تنیده شده است. هر یک از ما، در زندگی، از هر کس چیزی می خواهیم.

با این حال، کسانی که دوستشان داریم می توانند یکی از این سه کار را انجام دهند:

وفای به عهد، درنگ، دل شکستن. نمی شود که آنها همیشه همان چیزی را بخواهند که ما می خواهیم و حتی اگر بخواهند چیزی را که ما می خواهیم به ما بدهند شاید توانش را نداشته باشند. تعارض امیال و واقعیت در ذات وجودی انسان ریشه دارد.

بودا؛ رابطه ی ما با امیال منبع رنج است.

میل به داشتن چیزی که نمی توانیم داشته باشیم. چیزی که در واقعیت وجود ندارد، باعث رنجمان می شود وقتی امیالمان با واقعیت برخورد می فهمیم مردم چیزی را که ما می خواهیم نمی خواهند، آنها نمی توانند همیشه چیزی را که ما می خواهیم به ما بدهند، و خیال ما با واقعیت فرق می کند.

درد ناشی از فقدان، ناخوشی و مرگ غیر قابل اجتناب است، اما رنج ناشی از دفاعهایمان به انتخاب ما بستگی دارد. یعنی مقاومت ما در برابر آنچه وجود دارد، مولد و نشانه مشکلاتمان است.

درد و رنج برای رسیدن به خوشبختی –  اینجا کلیک کنید