رفتار و ذهن – عینی ترین بخش شخصیت انسان، رفتار اوست

عینی ترین بخش شخصیت انسان، رفتار اوست. محبت کردن، تنبلی، کمک به دیگران و پرخاشگری نمونه هایی از رفتارهای ماست. معمولا ما از بعضی رفتارهای خود گله مندیم و علاقه مند به تغییر آنها هستیم. سوال مهم در این زمینه آن است که علت و دلیل رفتار آدمی چیست؟ مهمترین هدف روانشناسی نیز پاسخ به این همین پرسش است.
براساس یکی از نظریه ها ، رفتار انسان توسط “ذهن” او راهبری می شود. یعنی تمام رفتار ها اعم از سازگارانه و ناسازگارانه ریشه در ذهن انسان دارد و لذا انسان برای تغییر رفتارهای نامناسب خود باید به تغییر ذهن خود اقدام نمایید.

حال سوال آن است که ذهن توسط چه سازوکارهایی مدیریت می شوند؟

در این نوشته، به مهمترین عوامل شکل دهنده ذهن در انسان اشاره خواهد شد.

 مدیریت زبان :

زبان از جمله مهمترین عوامل شکل دهنده ذهن ماست. آنچه به زبان آورده میشود، در ذهن ثبت شده و ما را آماده انجام رفتار می کند.

زبان……… ذهن………… رفتار

بنابراین بر خلاف تصورمردم ، حرف، باد هوا نیست، بلکه سخن و کلام در ذهن بار مثبت و منفی تولید می کند و به دنبال آن ما آماده رفتار مثبت و منفی می شویم.
بسیاری از استرس ها، خرید های بی مورد، اعمال جراحی زیبایی غیر ضروری و پرخاشگری ها ناشی از آن است که ذهن ما، ما را آماده آن رفتارها کرده است، ذهنی که توسط زبان خودمان یا دیگران بارگذاری شده است.

 ذهن به وسیله دو نوع زبان برنامه‌ریزی می شود:

زبان القایی:

در این حالت ذهن ما توسط “دیگران” مانند تبلیغات، گروه دوستان و نظایر آن بارگذاری می شود.

زبان تلقینی :

در این حالت، خود ما با زبان خودمان در ذهن خودمان بارگذاری مثبت یا منفی می کنیم.

زبان تلقینی نیز خود به دو شکل است :

زبان تلقینی بلند :

در این حالت فرد با زبان بلند و معمولاً در حضور دیگران در باره خود به شکل مثبت یا منفی صحبت می کند.

زبان تلقینی کوتاه:

این زبان همان چیزی است که ما معمولاً از آن به “فکر” نام می بریم. زمانی که فردی با زبان بسیار آرام با خود صحبت می کند، می گوییم او دارد فکر می کند. لازم به ذکر است که زبان تلقینی کوتاه بیشترین تاثیر را در مقایسه با سایر زبان ها در شکل دادن به ذهن دارد و لذا مدیریت کردن آن نقش بسیار مهمی در مدیریت ذهن و رفتار دارد.

بنابراین کسانی که قصد تغییر رفتار خود را دارند، باید ذهن خود را مدیریت کنند و به این منظور باید زبان خود بویژه زبان کوتاه (خود گویی های بسیار آرام) یا همان فکر را کنترل کنند. برای رسیدن به این هدف می توان از تکنیک “کات” استفاده کرد. به این صورت که هر زمان که متوجه شدیم در حال گفتگوی منفی با خودمان هستیم، زبان را به تکرار جملات واقعی مثبت تغییر دهیم. تمرینی سخت و زمان بر، اما شیرین و پر فایده.

ادامه ی مطلب را در اینجا بخوانید