احساس شادی – کارکنان شاد بهره‌ وری بیشتری دارند

تحقیقات جدید نشان داده که کارکنان اگر در محل کارشان شاد باشند و احساس شادی بیشتری کنند هم موثرتر کار خواهند کرد، هم خلاق‌ترند و هم دارای روحیه همکاری بیشتری خواهند بود.

آنچه مسلم است اینکه بهره‌وری کارکنان و سازمان‌ها هنگامی می‌تواند ارتقا یابد که سازمان‌ها و شرکت‌ها مملو از کارکنان و مدیران شاد و دارای نگرش مثبت نسبت به کار و سازمان شان باشند.

تفکر سنتی و متداول بین خیلی‌ها این است که اگر به کارکنان پول بیشتری پرداخت شود بر بهره‌وری آنها افزوده خواهد شد. این تفکر اگر چه تا حدی درست و منطقی است اما تحقیقات جدید نشان داده که آن عاملی که باعث افزایش چشمگیر بهره‌وری کارکنان می‌شود ایجاد و تقویت احساس شادی در ذهن کارکنان است.

تحقیق اخیر محققان دانشگاه وارویک

به‌عنوان مثال تحقیق اخیر محققان دانشگاه وارویک نشان داد شادکاری دارای اثر افزایشی ۱۲درصدی بر بهره‌وری کارکنان است و اینکه کسانی که در محل کارشان احساس شادی نمی‌کنند تا ۱۰ درصد از سایر کارکنان بهره‌وری کمتری دارند. نتایج این تحقیق همچنین مهر تاییدی زد بر این نکته که مشوق‌های مالی به تنهایی برای تشویق و ترغیب کارکنان بسیار مولد کافی نیست.

تحقیقات نشان می‌دهند در شرکت گوگل رضایت کلی کارکنان در شرکت عمدتا به واسطه ارتقای سطح احساس شادی در کارشان تا ۳۷درصد افزایش می‌یابد. جالب‌تر آنکه در این شرکت ابرقدرت اینترنتی، بیشتر کارکنان اعلام کرده‌اند که مشوق‌های مالی اهمیت چندانی برایشان ندارد و علاقه آنها به کار کردن را افزایش نمی‌دهد، بلکه این احساس مثبت و شادی آور در محل کار است که آنها را به حرکت و جنبش وا می‌دارد.»

شاون آنچر، نویسنده کتاب « مزیت شادی » می‌نویسد:

«مغز انسان هنگامی که او احساس مثبت‌تر و شادتری دارد بهتر کار می‌کند چرا که در این حالت افراد دارای خلاقیت و توانایی بیشتری برای حل مساله هستند. چنین کارکنانی بسیار بیشتر و بهتر می‌توانند سازمان‌ها را به سمت اهداف مورد نظرشان نزدیک‌تر سازند.»

کارمندان در زمانی که احساس شادی بیشتری در محل کارشان دارند بیشتر و بهتر با هم تعامل می‌کنند و از تعارضات کاری آنها کاسته می‌شود.

الکساندر ژیرولف، از نظریه‌پردازان بین‌المللی در زمینه شادکاری از شادی به‌عنوان « افزایش‌دهنده نهایی بهره‌وری » نام می‌برد که مدیران و رهبران سازمان نیز به واسطه شادتر بودن کارکنان‌شان، رهبران و مدیران بهتری شوند، چرا که با کارکنانی سر‌و‌کار دارند که تصمیمات درست‌تری اتخاذ می‌کنند و وقت‌شان را به شکل بهتری مدیریت می‌کنند و این مساله می‌تواند به سطوح بالای مدیریتی سازمانی نیز تسری پیدا کند.