دلنوشته ۲۷۸

عبدالله مروارید-روان تحلیلگر

از یک جایی به بعد می فهمی وقتت تنگ است ؛ خیلی تنگ

مگر چقدر فرصت داری که بچسبی به آدم های نیمه کاره ؟

ارتباطات نیمه کاره ، دوست داشتن های نیمه کاره

می فهمی

وقت تنگت را با دلتنگی های نیمه کاره هدر ندهی

می فهمی باید دلتنگ کسی باشی که با او آغاز شده ای

و با او تمام خواهی شد

به کسی که خودش را برایت تمام کرده است تا تو تمام نشوی

می فهمی

عاقبتت را باید با او بخیر کنی

می فهمی که هر یک از تارهای سفید مویش

رنجیست که این سالها ناروا ، روایش داشته ای

می فهمی

چین و چروک پوستش را سجده کنی

چون هرکدام حکایت بغضیست که در خود فرو خورده تا مردانگی ات خم نشود

میفهمی که قرن هاست که او تو را فهمیده اما فهمیده نشده است

از یم حایی باید فهمید تا دیر نشده