روابط زوجین و خطاهای شناختی در روابط زوجین

۱.ذهن خوانی در روابط زوجین  mind reading:

در روابط زوجین ، افراد فکر می کنند ، بدون شواهد کافی می دانند که همسرشان به چه چیزی فکر می کنند. مثل : ” جواب سلامم را نداد ، پس حتما از دست من ناراحت است.

۲.پیش گویی در روابط زوجین furtune telling :

آنها پیش بینی می کنند که حوادث آینده ، بد از آب در می آیند یا این که خطرات زیادی آنها را تهدید می کند. مثل : ” در امتحان شکست می خورم ” یا ” کاری گیر من نخواهد آمد”.

۳.فاجعه سازی در روابط زوجین catastrophizing:

معتقدند هر چه اتفاق افتاده یا خواهد افتاد به شدت افتضاح ، ناخوشایند و غیر قابل تحمل است . مثل : ” افتضاح می شود اگر در دانشگاه قبول نشوم”.

۴.برچسب زدن در روابط زوجین labling :

به خودشان یا دیگران ، صفات کلی و منفی نسبت می دهند. مثل : ” من آدم بدبختی هستم ” یا من آدم بی ارزشی هستم”.

۵.نادیده گرفتن جنبه های مثبت در روابط زوجین discounting positives:

مدعی هستند که کار های مثبت خودمان یا دیگران پیش پا افتاده و ناچیز هستند .مثل: ” این کار از عهده همه بر می آید” یا ” قبول شدن در کنکور که کار مهمی نیست”.

۶.فیلتر منفی در روابط زوجین negative filter:

تقریبا همیشه جنبه های منفی را می بینند و به جنبه های مثبت توجه نمی کنند. مثل: ” هیچ کس مرا دوست ندارد”.

۷.تعمیم افراطی  در روابط زوجین overgeneralizing:

بر پایه یک حادثه ، الگو های کلی منفی را استنباط می کنند. مثل: ” این اتفاق همیشه برای من اتفاق می افتد” یا ” در همه کار ها شکست می خورم”.

۸.تفکر دوقطبی  در روابط زوجین dichotomus thinking:

به وقایع پیرامون و انسان های اطراف با دید همه یا هیچ نگاه می کنند. مثل : ” همه مرا طرد می کنند” یا همه وقتم تلف شد “.

۹.باید اندیشی  در روابط زوجین should:

به جای این که حوادث را بر پایه چیزی که هستند ارزیابی کنند. بیشتر آن ها بر اساس چیزی که باید باشند، تفسیر می کنند. مثل : ” باید کارم را خوب انجام بدهم ” یا ” باید در کنکور قبول شوم”.

۱۰.شخصی سازی  در روابط زوجین personalizing:

علت بروز حوادث منفی را به خودشان نسبت می دهند و سهم دیگران را در بروز مشکل نادیده می گیرند. مثل : ” ازدواجم بهم خورد ، چون من مقصر بودم”.

۱۱.سرزنش گری  در روابط زوجین blaming:

دیگران را علت مشکلات و احساسات منفی خود می دانند و از طرفی مسئولیت تغییر رفتارشان را نیز فراموش می کنند. مثل : ” دیگران باعث عصبانیت من می شوند ” یا ” والدینم باعث و بانی همه مشکلات من هستند”.

۱۲.مقایسه های نا عادلانه در روابط زوجین unfair comparisons:

حوادث را طبق معیار های ناعادلانه تفسیر می کنند. خودشان را با کسانی مقایسه می کنند که از شما برترند و به این نتیجه می رسند که آدم حقیری هستند. مثل : ” او خیلی موفق تر از من است” یا ” شاگرد اول کلاس در امتحان خیلی بهتر از من عمل کرد”.

۱۳.تاسف گرایی در روابط زوجین regret orientation (کشکول ای کاش) :

به جای این که در حال حاضر به کاری فکر کنند که از دستشان بر می آید، بیشتر به این مسئله می اندیشند که ای کاش در گذشته بهتر عمل می کردند. مثل : ” اگر تلاش کرده بودم ، شغل بهتری پیدا می کردم ” یا ” ای کاش این حرف را نمی زدم”.

۱۴.چی می شد اگر در روابط زوجین what if :

دائم از خودشان سوال می کنند چی می شود اگر چنین اتفاقی بیفتد و با هیچ جوابی راضی نمی شوند . مثل : ” حرف شما درست است ، اما چی می شود اگر مضطرب شوم؟ ” یا ” چی می شود اگر نفسم در سینه حبس شود؟”

۱۵.استدلال هیجانی در روابط زوجین emotional reasoning:

از احساسات خود برای تفسیر واقعیت استفاده می کنند. مثل : ” چون دلم شور میزند ، پس اتفاق ناگواری می افتد”.

۱۶.نادیده انگاری شواهد متناقض در روابط زوجین ignoring counter evidences:

شواهد یا استدلال های ناهمخوان با تفکر خود را ردرد می کنند. مثل : ” هیچ کس مرا دوست ندارد” . هر گونه شواهد متناقض را نادیده می گیرد و در نتیجه فکرتان همیشه تایید می شود.

۱۷.قضاوت گرایی در روابط زوجین judgment focus:

به جای این که خودشان ، دیگران و حوادث پیرامون را بپذیرند و درک کنند، اغلب آن ها را در قالب ارزیابی های سیاه و سفید می نگرند. دائم خودشان و دیگران را طبق یکسری معیار های دلبخواهی ، ارزیابی می کنند و متوجه می شوند که خودشان و دیگران پایین تر از آن حدی هستند که باید باشند. مثل : ” در دوران دانشگاه خوب عمل نکردم ” یا ” اگر تنیس بازی کنم ، از پس آن بر نمی آیم ” یا ” سارا چقدر موفق است ، ولی من اصلا موفق نیستم”